Vakantie in Spanje

Inmiddels alweer ruim twee weken achter de rug, maar daarom niet minder geslaagd natuurlijk: onze eerste vakantie met z'n drieën! Eindelijk was het afgelopen december zover, we zouden op familiebezoek gaan in Spanje. Niet in de minste plaats om Opa Bart (Avi Tolo) weer te zien, maar natuurlijk ook alle ooms, tantes, neefjes, nichtjes en hun kinderen. Het werd een doorslaand succes!

Onderdeel van deze vakantie was ook Dante's eerste vliegreis. De vlucht verliep goed, Dante vermaakte zich prima bij papa op schoot (hij sliep door het opstijgen heen) en nadat wij oom Luis eindelijk gevonden hadden, gingen we op weg naar Sitges!

Het huis was heerlijk, op zo'n 100m van het strand, gelegen in een rustig straatje en ruimte genoeg voor ons drieën! Nadat we een beetje gesetteld waren ging Dante naar bed en hebben we met Avi onze eerste van vele heerlijk Spaanse maaltijden verschalkt.

Ons verblijf stond met name in het teken van familiebezoek; oom Juan en tante Margaritha, neef John waren als eerste aan de beurt, gevolgd door oom Luis en tante Julia, nichtje Julie met man Xavi, zoontje Xavi (6) en dochtertje Naia (1,5), nichtje Martha met man Lluis, dochter Carla (4) en zoontje Lluiset (2,5) en tot slot neef David met vrouw Marie Angeles, dochter Nerea (9) en zoon Aleix (7). De grote gemene deler? Ze waren allemaal stuk voor stuk dol op Dante!

Het was geweldig om te zien hoe met name de kleintjes helemaal opgingen in het spelen met Dante. Naia, na Dante de jongste, was heel schattig met hem. Telkens als ze Dante zag kwam ze heel verlegen aanschuifelen om hem dan even te strelen. Het was overigens wederzijds, want Dante begon al te stralen als hij Naia zag verschijnen.

Hoe gek iedereen ook op hem is, zijn grootste fan is toch wel Avi zelf. Na een initiële angst voor zijn snor, was het verschijnen van opa al genoeg om een schaterlach aan Dante te ontlokken. Opa Bart was ook helemaal in z'n element met z'n kleinzoon en kon ook met veel plezier en geduld (zo werd er met grote regelmaat aan zijn snor getrokken ;-)) uren met Dante spelen.




Naast familiebezoek hebben we natuurlijk ook nog een aantal keer met z'n drieën dingen kunnen doen, zoals door Sitges rondlopen en een bezoek aan de speeltuin waar Gemma toen ze klein was nog gespeeld heeft.

Dante (en Gemma) fleurden helemaal op tijdens de wandelingen in de zon over de boulevard. Lekker flaneren zeg maar. Dat flaneren ging ons goed af trouwens, beetje cool in de buggy hangen, of in Gemma en mijn geval een beetje cool de buggy duwen :-). Peanut genoot volop van het buiten zijn, de vele mensen, maar vooral ook van de zee. Hij kon wel minutenlang naar de golven turen, zonder een kick te geven.

De speeltuin was ook zeker een succes. Zowel de glijbaan, als de wipwap leidden tot veel plezier en op de schommel was het ook al genieten. Naast alle attracties waren ook de andere aanwezige kinderen zeer de moeite waard. Als aanstaren (en lief toelachen) een Olympische sport zou zijn, dan was het goud zeker voor D-tje!Na heerlijke, copieuze en zeer gezellige (Kerst-)dagen en een rustig oud en nieuw zijn we op twee januari weer teruggekeerd in Nederland (zonder speen dat wel...). Wel waren we blij dat we nog een weekje vrij hadden, met Dante naar de opvang, want vakantie met zo'n uk, dat is best hard werken :-).

Lachebekje

Zoals jullie ongetwijfeld van één van zijn ouders gehoord hebben, is Dante een lachebekje. 's Ochtends uit bed halen begint met een lach en gedurende de dag weet hij dat aardig goed vol te houden. Omdat wij niet alleen graag het bij woorden willen laten is hier in een filmpje te zien waar hij zijn lachkunsten vertoont (mijn excuses voor die dwaas die rare geluiden maakt)

Sinterklaas

Nu het einde van november nadert, naderde ook de confrontatie tussen onze kleine Peanut en de goedheiligman met zijn knechten. De eerste ontmoeting heeft inmiddels plaatsgevonden en wel bij het bezoek van de Sint aan het ministerie. Tezamen met zo'n 100 kinderen en hun ouders, in een kakofonie van Sinterklaas liedjes en krijsende kinderen, zag Dante voor het eerst St. Nicolaas en zijn Pieten. Het liet hem volstrekt koud overigens...

Wel was hij erg onder de indruk van alle kinderen en grote mensen. Op mijn afdeling was de aandacht al niet van de lucht geweest (hij charmeerde weer de hele boel bij elkaar), maar al die mensen en kinderen was toch wel héél bijzonder. Het enige dat hem de aandacht op die massa deed vergeten was het cadeau dat hij kreeg: een bal met geluiden en lichtjes! Dat was wel zo fascinerend dat de omgeving spontaan leek te verdwijnen.

Na deze eerste ervaring, is het de komende tijd natuurlijk vaker raak. Zo troffen wij vanochtend in zijn Marokkaanse slofje een grote chocolade letter aan en een boekje van Nijntje! Overigens had Gemma ook een gevulde slof, zij met een chocolade letter.

Het hoogtepunt van al deze Sinterklaas jolijt komt op pakjesavond natuurlijk. Dan verzameld de familie Lago/ Kiemeneij/Mazur/ Roerink zich in Den Haag om de verwachte scheepslading aan presentjes onder genot van drankjes, hapjes en natuurlijk gedichten, te bevrijden van hun inpakjasjes!

Peanut: een half jaar later

Het is alweer november. Niet alleen loopt 2009 langzaam ten einde, maar ook Peanutje is al weer bijna een half jaar oud. Inmiddels de 9 kg gepasseerd, 72 cm lang en eet vast voedsel, gaat Dante lekker door het leven.

Nu hij bijna zelfstandig is ;-) vonden zijn ouders het wel een geschikt moment om weer eens met z'n tweeën op pad te gaan. Opa en oma waren voor de verandering eens een keer niet in het buitenland en waren meer dan bereid het mannetje een weekendje op te vangen.

Zo kwam het dat Gemma en ik afgelopen weekend heerlijk in Brugge hebben doorgebracht, terwijl Peanutje lekker vertroeteld werd door zijn grootouders in Nijmegen.

Grappige is dat het nou juist voor Dante het minst spannend leek te zijn. Daar waar pa en ma het lastig vonden om hem "achter te laten" en opa en oma het spannend vonden om een heel weekend voor de wurm te zorgen zonder onze aanwezigheid, zo rustig en kalm leek Dante onder dit geheel.

Ons weekend in Brugge was fantastisch. De stad zelf is prachtig, schitterende gebouwen, pittoreske straatjes en een rijk verleden. Daarnaast zaten we een een heerlijke B&B. Iets buiten het centrum, gesitueerd in een prachtig herenhuis en voorzien van een lekker bed en een luxueuze badkamer met vrijstaand bad. Alsof dat nog niet genoeg was bleek er ook nog eens een bierfestival plaats te vinden in deze chocolade-hoofdstad van de wereld :-). Kortom: Romantiek, luxe, bier en chocola...een perfect weekend!

In Nijmegen waren Hans en Caroline inmiddels helemaal op dreef in hun opa en oma rol. Experimenten als het voeren van appel pakten zeer goed uit, luiers werden "poepbestendig" aangebracht en wandelingetjes werden gemaakt. Ome Leo die ook op bezoek was schoof soepel in het mechanisme en wist Dante ook goed te entertainen.

Ondanks het drukke schema wat zo'n humpie met zich meebrengt hebben ze zich er kranig doorheen geslagen. Toen we Dante op zondag kwamen halen troffen we twee vermoeide maar zeer tevreden grootouders aan.

Dante bleek ook nog een verrassing te herbergen hij is twee tanden rijker! Geen gedrein, ze waren er gewoon... Het bleek overigens niet de enige verrassing, want zijn opa en oma hadden hem iets geleerd: motor rijden! Weliswaar luchtmotor, maar toch! Gas geven en motorgeluid maken gaat hem goed af :-).

Concluderend mag ik wel zeggen dat het een heerlijk weekend was, lekker met z'n tweeën even niets hoeven of moeten en dat in de gedachte dat Dante in goede handen bij Hans en Caroline was, top! Zeker voor herhaling vatbaar, al miste ik Dante toch wel (nog) meer dan ik verwacht had.

De vaart der volkeren...

Het is alweer een tijdje geleden dat ik dit blog heb kunnen bijwerken, dus is er weer een hoop gebeurd. Dante groeit nog steeds als kool en ontwikkelt zich elke dag weer verder.

De laatste meting, anderhalve week terug, gaf aan dat hij in een maand tijd een kilo was aangekomen (nu 8kg) en 3 cm was gegroeid (nu 68cm). Het leverde hem de opmerking "Hollands welvaren" op van het consultatiebureau.

Niet alleen groeit hij goed, hij ontwikkelt zich ook vrolijk door. Omkeren is de gewoonste zaak van de wereld geworden en ook weer terugdraaien lukt steeds vaker. Hij heeft ook ronddraaien op zijn rug ontdekt en we treffen hem dan ook met grote regelmaat over dwars of zelfs 180 graden gedraaid in zijn bedje aan. Vaak geeft hij alleen een kik als hij "vastzit" met zijn voeten en/ of hoofd tussen de spijlen van zijn bedje of als hij te lang op zijn buik ligt. Wel word je dan met een grote glimlach begroet :-D.

Hoewel zelf lezen nog niet tot de mogelijkheden behoort, vindt Peanut letters erg fascinerend. Regelmatig "leest" hij met Gemma mee in boeken en tijdschriften en kijkt dan zeer gefocust naar de teksten...om vervolgens het boek in zijn mond te steken :-). Ook voorlezen en plaatjes kijken wordt met groot enthousiasme ondergaan!

Niet alleen Dante, maar ook zeker zijn ouders ontwikkelen ondertussen mee. Gemma vergeet bijvoorbeeld nooit meer een schoon rompertje mee te nemen als ze met D-tje op pad gaat ;-) en laat ik het voortaan wel uit mijn hoofd met Peanut te "vliegen" als hij net gegeten heeft...

De laatste ontwikkeling, het gebruik van de buikdrager, valt samen met de hervonden mobiliteit van mommy dearest. Na een zeer geslaagd bezoek aan het vliegerfestival in Scheveningen, met een daaraan gekoppeld beachclub bezoek, volgde op 2 oktober Dante's eerste "Leidens Ontzet". Hutspot heeft hij nog niet gehad, maar het bezoek aan de kermis, met alle flikkerende lampjes, was een groot succes. Totaal uitgeput van alle indrukken viel hij overigens in de buikdrager op weg naar huis in slaap...

Weekendje weg

Door alle perikelen rond de enkel van Gemma is het dit jaar karig gesteld met uitvoering van de (altijd aanwezige) vakantieplannen. Nu het langzaam maar zeker iets beter gaat (geen paracetamol en krukken meer) wordt de straal waarin wij ons kunnen bewegen steeds iets groter. Dat leidde afgelopen weekend tot een weekendje weg en wel naar het altijd pittoreske Nijmegen!

Het door mijn lieve ouders zo genereus ter beschikking gestelde "vakantiehuis" werd betrokken en het ontspannen kon beginnen :-).

We zijn vrijdagmiddag richting Nijmegen getogen en na ons geïnstalleerd te hebben en ik een boodschappenrondje had gedaan, hebben we genoten van een relaxt avondje. Overigens geen muis gezien ;-).

Zaterdag zijn we gedrieën naar Boxmeer gegaan om Omie Kiemeneij te bezoeken. We hebben met z'n vieren lekker geluncht "downtown" Boxmeer. Dante werd en passant op een tafeltje midden in het restaurant nog even verschoond.

Na de lunch hebben we nog lekker in de tuin gezeten en van het heerlijke weer kunnen genieten, terwijl Peanutje lekker in de wipstoel lag te slapen.

Zondag hebben we lekker aangelummeld en het huis weer op orde gebracht voor vertrek. Als bedankje voor het gebruik van het huis hebben we een cadeaupakket achtergelaten voor Hans en Lien: een baby-pakket! Compleet met wip-stoel en nutrilon. Zo hebben zij het al in huis en hoeven wij het de volgende keer niet mee te slepen :-)

Spannend...

Het was een spannende week. Maandag was niet alleen de dag dat Gemma onder het mes (nou ja naald) moest, maar onze kleine Peanut had zo zijn eigen beslommeringen! Hij ging nl. voor het eerst naar de opvang. Maandag ochtend 7.15u werd hij door zijn ouders rücksichtslos achtergelaten bij Atie, de gastmoeder. Over hem maakte ik me overigens geen zorgen, hij was in goede handen.

Na een lange dag in het ziekenhuis konden we uiteindelijk toch met z'n tweeën onze dreumes op gaan halen. Pontificaal gezeteld in zijn maxi-cosi troon stond...euh zat hij ons al op te wachten. Na een kort moment van twijfel kon hij het toch niet inhouden en een stralende glimlach viel mij ten deel! Hij maakte het uitstekend en had een leuke dag gehad. Veel buiten geweest en gespeeld met Inez (2 jaar) op het speelkleed... Tja dat gaat je niet in de koude kleren zitten ;-). Hij was dan ook afgepeigerd!

Minder positief was de ontwikkeling rond Gemma haar enkel. In tegenstelling tot de verwachting heeft ze nog veel pijn. Dientengevolge is ze bijna immobiel en dat is dus erg balen. Met name ook omdat ze nu ook relatief weinig met Dante kan doen. Gelukkig zit mantelzorg wel enigszins in de familie, dus kan ik het één en ander opvangen :-)

Dante had overigens nog iets spannends op het programma staan: vaccinatie. Het was alweer zijn tweede keer. De vorige keer, zo gingen de verhalen, had hij de boel stevig bij elkaar geschreeuwd op het consultatiebureau. De dagen na die prikken was hij ook echt van slag, met koorts, veel onrust en was hij heel schrikachtig. Deze keer was het mijn beurt om hem te begeleiden.

Gewapend met alle spullen en met name alle goede tips van moeder Gemma gingen we op pad. Al het meetwerk ging soepel (7050 gram, 65 cm) en zonder waterschade (vorige keer was het bureau van de arts een ideale plek om te lozen). Toen kwamen de prikken...

Het viel mee, maar boos was hij zeker wel!! Gelukkig kwam de eerste lach al na vijf minuten weer op zijn snuit en versierd met een pleister op elk been konden wij weer huiswaarts gaan!

Inmiddels heeft Dante zijn eerste opvangweek achter de rug en is het goed bevallen. De dames zijn gek op hem en hij blijkt een charmeur van wereldklasse! Volgende week mag hij weer...