Weekendje weg

Door alle perikelen rond de enkel van Gemma is het dit jaar karig gesteld met uitvoering van de (altijd aanwezige) vakantieplannen. Nu het langzaam maar zeker iets beter gaat (geen paracetamol en krukken meer) wordt de straal waarin wij ons kunnen bewegen steeds iets groter. Dat leidde afgelopen weekend tot een weekendje weg en wel naar het altijd pittoreske Nijmegen!

Het door mijn lieve ouders zo genereus ter beschikking gestelde "vakantiehuis" werd betrokken en het ontspannen kon beginnen :-).

We zijn vrijdagmiddag richting Nijmegen getogen en na ons geïnstalleerd te hebben en ik een boodschappenrondje had gedaan, hebben we genoten van een relaxt avondje. Overigens geen muis gezien ;-).

Zaterdag zijn we gedrieën naar Boxmeer gegaan om Omie Kiemeneij te bezoeken. We hebben met z'n vieren lekker geluncht "downtown" Boxmeer. Dante werd en passant op een tafeltje midden in het restaurant nog even verschoond.

Na de lunch hebben we nog lekker in de tuin gezeten en van het heerlijke weer kunnen genieten, terwijl Peanutje lekker in de wipstoel lag te slapen.

Zondag hebben we lekker aangelummeld en het huis weer op orde gebracht voor vertrek. Als bedankje voor het gebruik van het huis hebben we een cadeaupakket achtergelaten voor Hans en Lien: een baby-pakket! Compleet met wip-stoel en nutrilon. Zo hebben zij het al in huis en hoeven wij het de volgende keer niet mee te slepen :-)

Spannend...

Het was een spannende week. Maandag was niet alleen de dag dat Gemma onder het mes (nou ja naald) moest, maar onze kleine Peanut had zo zijn eigen beslommeringen! Hij ging nl. voor het eerst naar de opvang. Maandag ochtend 7.15u werd hij door zijn ouders rücksichtslos achtergelaten bij Atie, de gastmoeder. Over hem maakte ik me overigens geen zorgen, hij was in goede handen.

Na een lange dag in het ziekenhuis konden we uiteindelijk toch met z'n tweeën onze dreumes op gaan halen. Pontificaal gezeteld in zijn maxi-cosi troon stond...euh zat hij ons al op te wachten. Na een kort moment van twijfel kon hij het toch niet inhouden en een stralende glimlach viel mij ten deel! Hij maakte het uitstekend en had een leuke dag gehad. Veel buiten geweest en gespeeld met Inez (2 jaar) op het speelkleed... Tja dat gaat je niet in de koude kleren zitten ;-). Hij was dan ook afgepeigerd!

Minder positief was de ontwikkeling rond Gemma haar enkel. In tegenstelling tot de verwachting heeft ze nog veel pijn. Dientengevolge is ze bijna immobiel en dat is dus erg balen. Met name ook omdat ze nu ook relatief weinig met Dante kan doen. Gelukkig zit mantelzorg wel enigszins in de familie, dus kan ik het één en ander opvangen :-)

Dante had overigens nog iets spannends op het programma staan: vaccinatie. Het was alweer zijn tweede keer. De vorige keer, zo gingen de verhalen, had hij de boel stevig bij elkaar geschreeuwd op het consultatiebureau. De dagen na die prikken was hij ook echt van slag, met koorts, veel onrust en was hij heel schrikachtig. Deze keer was het mijn beurt om hem te begeleiden.

Gewapend met alle spullen en met name alle goede tips van moeder Gemma gingen we op pad. Al het meetwerk ging soepel (7050 gram, 65 cm) en zonder waterschade (vorige keer was het bureau van de arts een ideale plek om te lozen). Toen kwamen de prikken...

Het viel mee, maar boos was hij zeker wel!! Gelukkig kwam de eerste lach al na vijf minuten weer op zijn snuit en versierd met een pleister op elk been konden wij weer huiswaarts gaan!

Inmiddels heeft Dante zijn eerste opvangweek achter de rug en is het goed bevallen. De dames zijn gek op hem en hij blijkt een charmeur van wereldklasse! Volgende week mag hij weer...

Beachbummen

Dat Peanut het strand wel aardig vindt bleek een tijdje geleden al toen we gedrieën van 's middags tot 's avonds laat bij een beachclub hebben zitten loungen. Enige minpuntje was dat hij bijna de hele tijd heeft liggen maffen (incl. tijdens het vuurwerk).

Om hem een goede strand-ervaring te geven, doelend op een wakkere strand-ervaring, zijn we vorig weekend maar eens wat gaan ondernemen. Zaterdag kwam Michiel op bezoek (dispuutsgenoot) en dat gaf een mooie gelegenheid om een mooie wandeling naar Scheveningen te maken. Met z'n drieën, Dante in z'n mobiele loungestoel, gingen we op pad. Na een lange wandeling door het pittoreske Duindorp (prachtige huizen met dichtgetimmerde ramen en deuren) kwamen aan bij mijn vaste "hang-out". Zoals gewoonlijk was er plek zat op het terras en nestelden we ons op een mooie plek in de zon.

Dante vond het allemaal prachtig, de ene na de andere schaterbui tot gevolg. Hij leek het wel een mooi iets te vinden, met de mannen op het terras! Uiteindelijk viel hij tevreden in slaap en merkte hij niet dat zijn moeder inmiddels ook was aangeschoven.

Aangezien de eerste wakkere strand ervaring positief was, ben ik meteen de volgende dag (het was alweer prachtig weer) richting het strand gelopen. Lekker met z'n tweeën plaats genomen op het terras en gezellig mensen zitten kijken. Moeders volgde na een tijdje ook en zo zat het gezin lekker te genieten van het prachtige weer en elkaar!

Peanut genoot wederom met volle teugen en wisselde korte slaapjes af met lachen, gieren en melk drinken. Ook de zon kon de kleine wel bekoren, al is die nog wel erg heftig voor 'm. Gelukkig voor hem is hij in het bezit van een prachtige pet, die hij als een ware rap-ster draagt...

Conclusie van dit heerlijke strandweekend: Dante houdt er wel van. Da's natuurlijk goed nieuws, volgende keer een tropisch strand Peanutje?

Papa vs. Mama

Een veelgestelde vraag de afgelopen periode is:"Op wie lijkt Dante nou het meest?" Antwoord is eerlijk gezegd vrij simpel: op z'n vader. Dat bleek al direct na z'n geboorte, opa Hans had voor de gelegenheid mijn geboortekaartje meegenomen met daarop mijn foto. Daaruit bleek dat de overeenkomst idd erg groot is. Zie de onderstaande foto's en oordeelt u zelf:

Drie generaties dag

Afgelopen woensdag was het zover; mijn eerste ouderschapsverlofdag (papa-dag mag vanwege politieke incorrectheid niet meer gebruikt worden)! Om deze speciale gebeurtenis luister bij te zetten kwam Opa Hans over uit het "verre" Oosten. Zo kwam het dat de eerste "3 generaties Roerink dag" het licht zag!

In tegenstelling tot de dagen ervoor en erna was het weer niet bepaald goed. Dikke hoosbuien werden afgewisseld met kortstondige droge/ druil periodes en veel bewolking. Dat mocht de pret echter niet drukken! Dante was, na 's ochtend een filmpje gekeken te hebben met zijn vader, klaar voor een badje. Samen met de hulp van opa werd dit geheel, incl. plasincident, volgens planning afgehandeld en kon nadat Peanut gevoerd was de dagactiviteit plaatsvinden: een museumbezoek!

Compleet afgeschermd met vuilniszakken was Peanutje regen- en windbestendig en konden we op pad. Door de regen zijn we naar het Gemeentemuseum gelopen om daar de tentoonstelling "de Schone Slaapster" te gaan bekijken. Het bleek al snel een inspiratie voor Dante, want bij het tweede schilderij was hij vertrokken!

Overigens trok niet alleen de tentoonstelling veel aandacht, ook Dante werd een populaire bezienswaardigheid. Een oudere mevrouw vond het goed dat hij al op zo'n jonge leeftijd naar het museum ging, drie dames kletsten hem de oren van het hoofd (terwijl hij lag te slapen) en een gerollatorde meneer leek kijkend naar Dante, zijn leven te overpeinzen.

Na dit enerverende museumbezoek zijn we weer naar huis getogen alwaar, terwijl ondergetekende de boodschappen deed, opa zich ontfermde over de voeding van de kleine (en hij daarbij de welbekende voedingspositie innam). Bij mijn terugkomst lag meneer pontificaal op de bank en liet zich fêteren en entertainen door zijn opa! Zo klein en nu al zo goed geregeld!

De dag werd afgesloten met een diner waar ook moeder Gemma bij aanwezig was en werd op die manier feestelijk voltooid!

Al met al was de eerste Opa-vader-zoon dag zeer geslaagd! Wat vader en zoon betreft doen we het snel weer, opa?

Wanted: Peanut

Opvoeden is een uitdaging. Dat vermoeden hadden we al toen Dante er nog niet was, maar na zijn geboorte werd dat eens te meer duidelijk. Wat onverwacht was, was dat het zich op een totaal andere manier uitte dan waar wij op rekenden. Wij dachten aan slapeloze nachten, poepluiers en héél veel wasjes. Niet is minder waar! Met een uiterst nauwkeurig opgebouwde dekmantel heeft kleine Peanut de afgelopen weken zijn ouders stevig in de luren gelegd. Daar waar hij een beeld had geschapen, niks, maar dan ook echt niks zonder onze hulp te kunnen (behalve slapen, poepen en huilen) bleek dat onze zoon er een crimineel dubbelleven op na houdt:

Op 7 juli jl. werden de inlichtingendiensten op het spoor gezet van de PLF (nee niet LPF...), een tot die tijd relatief onbekende actiegroep, die zich inzet voor de bevrijding van pinda's. De laatste tijd bedienen zij zich van steeds zichtbaardere actiemethoden.

Onderzoek tot nu toe heeft geleid tot één hoofdverdachte, Dante R. alias Peanut. Mensen in zijn directe omgeving omschrijven hem als een rustige, lieve jongeman, die goed is voor zijn omgeving. De ouders van R. hebben geschokt gereageerd op de aantijgingen en zijn volledig verrast door de mogelijk clandestiene activiteiten van hun zoon.

"Hij is altijd zo lief" stamelde een aangeslagen moeder Gemma L.

Tripjes

Kleine Dante heeft in zijn korte bestaan inmiddels een aantal tripjes ondernomen. We zijn klein begonnen met een etentje van zijn moeder met de TIEL-dames, gevolgd door zijn eerste feestje. Beide waren een groot succes. Peanut gedroeg zich zeer goed, sliep bijna overal doorheen en vond alle aandacht wel leuk!

Aangezien de eerste twee gelegenheden met succes waren afgerond, volgde al snel een tweede feestje. Dit keer met een hele lading kinderen. Dat was wel erg druk voor hem, maar je raadt het al, uiteindelijk ook daar weer lekker geslapen!

Door alle medische toestanden waren wij er nog niet eerder aan toegekomen, maar na 4 weken was het dan toch zover: naar het buitenhuis in Den Haag! Niet alleen een stuk met de auto, maar ook zijn eerste keer ergens anders overnachten (behalve het ziekenhuis dan). Het was een doorslaand succes! Eerste nacht maakte hij spontaan een nacht van 7 uur slaap, dus geen tekenen van onwennigheid ;-).

Toen was het tijd voor een "groter" uitstapje: Opa en oma in Nijmegen. Niet alleen 1,5 uur in de auto, maar ook nog eens logeren! Zoals we inmiddels al wisten, was de autorit geen enkel probleem. Het lijkt wel alsof hij zodra hij de auto ruikt al in slaap valt nl.

Na een voorspoedige reis konden wij de verdere zorg overdragen aan oma Lien en opa Hans. Als een volleerd ouderpaar namen zij flesjes, troosten, knuffelen en zelfs luiers voor hun rekening! Gemma en ik keken tevreden toe, terwijl wij een vinkje zetten op ons virtueel lijstje met oppasmogelijkheden: geslaagd ;-)

Aangezien Peanut ook die nacht lekker doorsliep mag je zeggen dat het uitstapje een doorslaand succes was. Zeker voor herhaling vatbaar dus, zowel bezoek aan opa aan oma, als tripjes in het algemeen. Dus wie weet komt Peanut wel naar je toe deze zomer...